Hayatımın hiçbir döneminde cumartesi günleri çalışılmayan bir işle iştigal olamayacağımı zor olsa da yavaştan kabullenmeye başlamam gerek. Ve hiçbir zaman, cuma akşamları mesai bitiminde iş arkadaşlarıma ” tsiehe iyi tatiller,pazartesi görüşürük” diyerek ofisi terk edemiycem galiba.İşbu görsel de kadere olan isyanımın dışa vurumudur,başka da bi şey değildir.Unutmadan alarmı kurayım ben:(